Een camera bij de ingang
In oktober 2005 legde een infraroodcamera een jong schubdier vast bij de opening van een schuilplaats. Norman Lim en Peter Ng volgden op een eiland bij Singapore een wild vrouwtje van het Javaanse schubdier (Manis javanica). Volgens de nationale veterinaire dienst is het de enige schubdiersoort die van nature in Singapore voorkomt. De onderzoekers spoorden het vrouwtje op met een radiozender en plaatsten camera’s bij de ingangen. Zo konden ze zien wanneer de twee dieren naar buiten gingen of terugkeerden. Op een foto bewoog het jong zich alleen bij de opening. De precieze dag en plek van de geboorte bleven onbekend.
Een gang, een omgevallen stam en een levende boom
In de onderzochte periode gebruikte het vrouwtje drie schuilplaatsen. Een ondergrondse gang leidde naar de eerste holte, in een dode boom die nog overeind stond. De tweede zat in een omgevallen stam, met een opening aan de voet van de boom. De derde lag in een levende boom en had twee ingangen op ongeveer 1,3 meter hoogte. Het vrouwtje keerde na enige tijd terug naar de eerste twee schuilplaatsen. De derde gebruikte ze 24 dagen achter elkaar. Elke boom bood een holte met een andere toegang.
Meer slaapplaatsen op Borneo
In een studie uit 2025 volgden González-Abarzúa en collega’s ook een wild vrouwtje met een radiozender en cameravallen, ditmaal in Sabah, op Maleisisch Borneo. Ze registreerden tien slaapplaatsen die het vrouwtje en haar jong tijdens de zoogperiode gebruikten. Zes waren boomholtes, twee waren holen in de grond en twee lagen op takken. Alle tien de plekken lagen in het bos. In de periode waarin het vrouwtje alleen werd gevolgd, sliep ze ook tweemaal in oliepalmen. Elk onderzoek volgde één moeder. De aantallen beschrijven dus twee moeders en de schuilplaatsen die hun ter beschikking stonden. Een kaart van het bosareaal vertelt maar een deel van dat verhaal. Op de grond en in de bomen vonden de onderzoekers verschillende plekken waar een moeder met haar jong kon rusten.
